WARSZAWA:   Wesoła - Wawer - Praga Południe - Rembertów

Wybierz wydanie:

Logowanie

automatyczne logowanie
Zarejestruj się    Zapomniałem hasła

Sobota, 20 października 2018 r.
Imieniny obchodzą: Ireny, Kleopatry, Jana

Społeczeństwo obywatelskie: Marzec 1968 w Aninie

Ewa Hołuszko  |  15 marca 2018

Dzisiaj zamieszczamy fragmenty wspomnień Ewy Hołuszko, których pełna wersja znajduje się na stronie internetowej www.sedno.org. Zapraszamy do lektury.

Zarząd Stowarzyszenia SEDNO

Mija 50 lat od wydarzeń marcowych, kiedy to 8 i 9 marca władze brutalnie rozpędziły pochód i wiec studentów warszawskiej Politechniki i Uniwersytetu. Dla mnie, wówczas uczennicy klasy maturalnej w XXVI LO w Aninie, wtedy rozpoczęła się także działalność w obronie demokratycznych wartości.

Zdarzenia 11 marca w Liceum nr XXVI

Już od wczesnych godzin w szkole większość z nas zorientowała się, że napięta atmosfera i chęć wyrażenia sprzeciwu są powszechne. Zaczęliśmy śpiewać. Nasza grupa powiększała się do liczby około 20 osób. Na klatce schodowej prowadzącej na inne piętra oraz w drugiej części korytarza ustawiły się, jak pamiętam – samorzutnie, „czujki”. Miały one nas ostrzec przed zbliżającymi się nauczycielami, ale przede wszystkim przed dyrektorem Wacławem Krauze i jego najbliższymi współpracownikami.

Pretekst do eskalacji wystąpienia dały władze liceum. Jeszcze przed południem ogłoszono we wszystkich klasach, że decyzją dyrekcji szkoły wszyscy jej uczniowie zostaną w niej zatrzymani. Będą mogli ją opuścić na wyraźne zezwolenie. To musiało wzmocnić nasz sprzeciw. W klasach zawrzało. Dla tych, którzy już przedtem demonstrowali, była to szansa do zaangażowania większej liczby uczniów.

Pomysł był mój, ale pomógł mi w jego realizacji kolega z ławki – Marek Jaczyński (po 1989 r. burmistrz Józefowa). Zaapelowaliśmy, żeby po wyjściu z klas na przerwę w dużej grupie usiąść na korytarzu, śpiewać i wznosić okrzyki. Okrzyki na rzecz uwolnienia nas ze szkoły miały mieszać się popierającymi warszawskich studentów. Liczyliśmy, że kolejni uczniowie do nas dołączą. Miało to jeszcze jedną zaletę – siedzący tłum nie wskazywał na przywódców. Byliśmy przecież przed maturą i liczyliśmy się z niebezpieczeństwem represji.

Wyszliśmy grupą z klasy i usiedliśmy na korytarzu. Zachęcanie innych nie było trudne, gdyż w wielu klasach lekcje się nie odbywały. Przyłączali się kolejni uczniowie. Śpiewaliśmy i wznosiliśmy okrzyki: „Wolność”, „Uwolnić aresztowanych”, „Jesteśmy ze studentami”, „Precz z cenzurą” – to tylko te, które dzisiaj pamiętam. Na korytarzu usiedli chyba wszyscy uczniowie, którzy byli obecni w szkole. Nawet przeciwni, czy wręcz wrogo nastawieni do naszego pomysłu, siedzieli razem z nami. Nauczyciele nie mogli zapanować nad tłumem. Głosy niektórych, żądające rozejścia się do klas, zostały szybko zagłuszone przez okrzyki i śpiewy. Myślę, że duża część nauczycieli sprzyjała nam, ale głównie obawiała się możliwych wobec nas represji.

Próbował nas przekrzykiwać dyrektor Krauze. Żądał kategorycznie rozejścia się do klas. Gdy to nie poskutkowało, nazwał nasze zbiorowisko buntem i groził wyciągnięciem surowych konsekwencji. Ten obraz zdenerwowanego, czerwonego na twarzy dyrektora, który raz po raz żąda i grozi, a w rezultacie miota się, nie będąc w stanie poradzić sobie z sytuacją, pamiętam do dziś.

Dyrektor odszedł, zostawiając nas samych z niektórymi tylko, stojącymi w końcach korytarza nauczycielami. Śpiewaliśmy i skandowaliśmy jeszcze głośniej, gdyż było to nasze małe zwycięstwo nad symbolem komunistycznej władzy. Nie pamiętam, jak długo okupowaliśmy szkolny korytarz. Może dwie godziny. Nie to jednak było wtedy najważniejsze. Po pewnym czasie ogłoszono nam, że rozporządzenie władz szkoły zostało odwołane i możemy się udać do domów. To nie był jednak koniec. Poszczególne grupy zaczęły się umawiać na spotkania na pobliskich stacjach kolejki podmiejskiej – w Aninie i Wawrze. Mieliśmy w planach dalsze wsparcie demonstrujących studentów.

Tagi: marzec 1968, Anin, społeczeństwo obywatelskie


Komentarze użytkowników (0)

Dodaj komentarz
stalgast

Kalendarz Imprez

Październik 2018
PnWtSrCzwPtSoNd
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031

Najbliższe wydarzenia


Niedziela, 21 października 2018

Straż miejska pomoże osobom o ograniczonej sprawności ruchowej w dotarciu do lokali wyborczych

Niedziela, 21 października 2018

Czas wyborów

Niedziela, 21 października 2018

Wielkie Dzieła, Wielcy Wykonawcy

Zgłoś wydarzenie

Archiwum wydań drukowanych
 

Nasza ankieta

Co myślisz o uproszczonych taryfach na 1 i 2 strefę komunikacji miejskiej?

Świetny pomysł! Teraz nie będzie chaosu z 1 i 2 strefą
Jestem bardzo zadowolona/zadowolony z tego pomysłu. Wreszcie jadąc poza Warszawę nie będę musiała/musiał kupować dodatkowego biletu
Nie odczuję różnicy. Podróżuję tylko w obrębie administracyjnym Warszawy
Nie jeżdżę komunikacją miejską
Nie mam zdania
Zobacz wyniki
Kurek Foto

Newsletter

Zaprenumeruj nasz newsletter. Wpisz swój adres e-mail:
Zapisz Usuń