WARSZAWA:   Wesoła - Wawer - Praga Południe - Rembertów

Wybierz wydanie:

Logowanie

automatyczne logowanie
Zarejestruj się    Zapomniałem hasła

Poniedziałek, 20 września 2021 r.
Imieniny obchodzą: Renata, Filipina, Eustachy

W Twoim ogrodzie: Zielone kobierce

Nina Klejnowska - architekt krajobrazu, projektantka ogrodów   |  11 kwietnia 2012

Rośliny okrywowe to niezwykła grupa, która przy minimalnym nakładzie pracy tworzy dekoracyjne, zielone kobierce. Stały się one w ostatnim czasie alternatywą dla „nieśmiertelnych” trawników, szczególnie w miejscach, gdzie się one nie sprawdzają lub trudność w ich utrzymaniu powoduje frustrację właścicieli. Specyfika ogrodów przydomowych oraz oczekiwania, że ich wygląd będzie coraz bardziej oryginalny i urozmaicony, stawiają przed architektami krajobrazu nowe wyzwania w kreowaniu innowacyjnych rozwiązań oraz stosowania tej charakterystycznej grupy roślin.

Sklepy ogrodnicze i szkółki oferują coraz bogatszy asortyment interesujących i nowych roślin oraz ich odmian, grupowanych w zależności od zastosowania, wymagań siedliskowych czy posiadanych cech.  Termin „rośliny okrywowe” powstał najprawdopodobniej od „okrywania gleby”, zabiegu agrotechnicznego związanego przede wszystkim ze ściółkowaniem, co miało służyć chronieniu gleby przed utratą wilgoci, ocienieniu i wzbogaceniu jej w substancję organiczną. Obecnie stosowane rośliny okrywowe pełnią ww. funkcje, ale rozumiane i tłumaczone są jako te, które rozrastają się nisko nad ziemią, gęsto ją pokrywając i zazieleniając.  Warto zaznaczyć, że rośliny okrywowe to sztucznie utworzona grupa, która posiada pewne wspólne cechy morfologiczne jak np. niewielka wysokość i umiejętność zadarniania powierzchni gleby.

Do roślin okrywowych można zaliczyć byliny m.in. trawy, np. turzyce (Carex sp.) kostrzewy (Festuca sp.) czy rozplenice (Pennisetum sp.). W tej grupie znajdują się również byliny o dekoracyjnych liściach w szczególności funkie (Hosta sp.) i żurawki (Heuchera sp.), a także paprocie i rośliny rozłogowe m.in. konwalia (Convallaria majalis) oraz krzewy liściaste, w szczególności zimozielony barwinek (Vinca minor), trzmielina (Euonymus fortunei), karłowe odmiany tawuł (Spiraea japonica) i płożące irgi (Cotoneaster horyzontalis). Znaczną część roślin okrywowych stanowią krzewy iglaste, w szczególności dywanowe odmiany jałowców np. jałowiec ‘Blue Star’, ‘Blue Chip’, ‘Green Carpet’, ‘Old Gold’, ‘Tamariscifolia’, mikrobiota syberyjska (Microbiota decussata) oraz cisy (Taxus baccata ‘Summergold’ lub ‘Repandens’).

Rośliny okrywowe są zdecydowanie odporniejsze od trawników na suszę, zanieczyszczenia i inne niekorzystne warunki siedliskowe. Z upływem czasu ich pielęgnacja jest ograniczona i nie wymagają tyle poświęcenia co trawnik, a zmienność sezonowa roślin przełamuje monotonię. Oprócz aspektów estetycznych i funkcjonalnych mają duże znaczenie ekologiczne, będąc siedliskiem dla drobnych zwierząt i oczyszczając powietrze z zanieczyszczeń. Jedynym poświęceniem przy zakładaniu zielonych kobierców jest konieczność odchwaszczania i podlewania rabat w dwóch, trzech latach po posadzeniu, zanim rośliny nie osiągną pełnego pokrycia gleby. Po tym czasie rośliny nie wymagają już szczególnej pielęgnacji, a przez kolejne lata powinny samodzielnie ochraniać glebę i ograniczać wzrost chwastów.  Projektując miejsca, w których rośliny okrywowe będą odgrywały kluczową rolę, należy mieć na uwadze znajomość sposobu wzrostu poszczególnych gatunków i odmian. Ta umiejętność ma szczególne znaczenie przy aranżowaniu przestrzeni i projektowaniu tego typu roślinności np. przy ciągach komunikacyjnych lub w małych ogrodach, gdzie każdy skrawek ziemi jest na wagę złota.

Koszt założenia rabaty składającej się z ciekawie skomponowanych roślin okrywowych jest prawie zawsze wyższy od kosztów założenia trawnika, ale wydatki i nakłady pracy związane z jej dalszą prawidłową pielęgnacją są zdecydowanie niższe. Porównanie, które rozwiązanie jest bardziej opłacalne, jest jednak stosunkowo trudne, ze względu na wiele cech determinujących cenę ww. założeń,m.in. gatunku i wielkości roślin, przygotowania podłoża czy rodzaju materiału ściółkującego, a w przypadku trawnika - jego rodzaju i pochodzenia. Kwestia ekonomiczna powinna być zatem jednym z kryteriów podejmowanych decyzji. W wielu sytuacjach, w których zastosowanie roślin okrywowych jest polecane, ponieważ trawnik po prostu nie dałby sobie rady lub jego pielęgnacja byłaby wyjątkowo trudna, nie powinny być one traktowane jako konkurencja, ale jako alternatywa lub uzupełnienie kompozycji ogrodu.

Rośliny okrywowe nie są odkryciem ostatnich lat, jednak ich popularność nie osiągnęła jeszcze zadowalającego wyniku. Mimo to coraz częściej docenia się ich dekoracyjność, szerokie spektrum zastosowań i minimalne w stosunku do trawników wymagania. Mając możliwość szerokiego wyboru najrozmaitszych egzemplarzy roślin, warto czasem odejść od ogólnie przyjętych kanonów i zdecydować się na założenie w swoim ogrodzie zielonych kobierców z roślin okrywowych.

Tagi: W Twoim ogrodzie, ogród, ogrodnictwo, rośliny okrywowe


Komentarze użytkowników (0)

Dodaj komentarz
stalgast
Zgłoś wydarzenie

Mazowiecka 18
Archiwum wydań drukowanych
 

Nasza ankieta

Która forma z letnich atrakcji miejskich podobała Ci się w tym roku najbardziej?

spacery z przewodnikiem
koncerty plenerowe
kino plenerowe
wycieczki rowerowe
wszystko co działo się nad Wisłą
wyprzedaże garażowe
plenerowe zajęcia sportowe
rejsy Wisłą
nie korzystałem/am z żadnej z ww. atrakcji
podobały mi się wszystkie
Zobacz wyniki

Newsletter

Zaprenumeruj nasz newsletter. Wpisz swój adres e-mail:
Zapisz Usuń