WARSZAWA:   Wesoła - Wawer - Praga Południe - Rembertów

Wybierz wydanie:

Logowanie

automatyczne logowanie
Zarejestruj się    Zapomniałem hasła

Piątek, 3 kwietnia 2020 r.
Imieniny obchodzą: Renata, Jakub, Ryszard

Piękne, bo szare. Teresa Szymczak pisze o codzienności.

Jan Czerniawski  |  30 maja 2011

Czytałem kiedyś o poecie, który nie wierzył w wartość swoich wierszy. Jego przyjaciele wykradli mu rękopisy i wydali je drukiem. Poeta stał się sławny. O ile wiem, Teresa Szymczak nie pałała entuzjazmem do publikacji własnych utworów. Dokonała tego kroku pod presją przyjaciół. Czy tomik, który trzymam właśnie w ręku („Myśli o poranku o zmierzchu”, Warszawa 2010) przyniesie Autorce sławę? Śmiem wątpić. Bo kto w tych kolorowych czasach wybiera okładkę w niepozornej, szarej tonacji? Owszem, zrobił to Zbigniew Nosowski, wydając piękną i mądrą książkę „Szare a piękne” (2007). Kto jednak ją zauważył?

Kto zauważy tomik wierszy Teresy Szymczak? A może to pytanie trzeba uznać za nieistotne? Najmniej przejmuje się nim sama Autorka, adresując swe utwory do wąskiego grona bliskich sobie osób. Czyni te osoby ich bohaterami. Dobrze mi się te wiersze czyta! Jeszcze chętniej czytam teksty, których bohaterami są przedmioty. Pod piórem autorki te przedmioty ożywają, nabierają coraz więcej ludzkich cech, ich emocje sięgają ekstremów:

 

Pierwszy zbuntował się KALORYFER

- Nie będę udawał,

że grzeję.

Dobiegam pięćdziesiątki,

obrosłem rdzą i kamieniem,

dawno powinienem

spocząć na złomowisku… (…)

(Jadwiga T. Szymczak, Opowieść o zbuntowanym domu)

 

Reakcje ożywionej materii w wyraźny sposób ukazują stosunek człowieka do tego, co duchowe i co materialne. Wędrówki po świecie idei są piękną sprawą. Brak dbałości o sprawy materialne ma jednak swoją cenę. Świat przedmiotów sam walczy o siebie, wreszcie wymyka się spod kontroli:

 

KRANY płaczą wodnymi łzami

a RADIO po prostu zamilkło

w ramach solidarnego protestu.

 

Żądamy zmiany WŁAŚCICIELA!

(Jadwiga T. Szymczak, Opowieść o zbuntowanym domu)

 

Swego czasu podobne obserwacje czynił już inny poeta. Może warto więc skorzystać z jego konstatacji:

 

(…) najwyższy czas,

aby i okna i drzwi, krany, kurki i żelazka

zaczęły wydawać oświadczenia

wręcz całe gazety lojalności.

(Ryszard Krynicki, Najwyższy czas, 1978)

 

Jeśli okaże się to niemożliwe, wtedy nawet zwykła skrzynka pocztowa może stać się wysłannikiem wrogich człowiekowi sił. W tym przypadku nie chodzi już o zwykły bunt zaniedbanych przez pięknoducha (ciekawe, jak powinien brzmieć rodzaj żeński tego rzeczownika?) sprzętów. Można tu mówić raczej o braku zgody między finansowymi regułami tego świata, a chcącą żyć według swych wartości jednostką. To nieprzystosowanie może się skończyć tragicznie:

 

Nie lubię

swojej skrzynki pocztowej

numer siedem

 

Siedzą w niej zwykle

groźne demony

wyskakują z kopert

otwieranych drżącymi rękami

ukrywają się pod postacią

rachunków

listów z groźbami

nakazami

żeby zaraz

natychmiast

w ciągu siedmiu dni

dostarczyć

zapłacić

lub

popełnić samobójstwo

(Jadwiga T. Szymczak, Poczta)

 

Teresa Szymczak nie pozostawia nas jednak pogrążonych w pesymizmie. Również za sprawą przedmiotów świat może nabrać pięknych barw. Nawet jeśli chodzi o pieniądze, których ciągle za mało, żeby wybrać się na ciepłe wyspy:

 

- A kysz! głupie marzenia

- woła Rozum

- za ten banknot nie dojedziesz

nawet do Pruszkowa

 

Nie ważne

że nic z tego

ile radości z samych marzeń

(Jadwiga T. Szymczak, Banknoty)

Tagi: Teresa Szymczak, wiersze, poezja, kultura


Komentarze użytkowników (1)

Dodaj komentarz
Filip | 2013-04-22 23:46:17

Piękne są te wiersze..

Stalgast

Kalendarz Imprez

Kwiecień 2020
PnWtSrCzwPtSoNd
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930

Najbliższe wydarzenia


Niedziela, 5 kwietnia 2020

Wielkanocne warsztaty artystyczne w Ferio Wawer!

Niedziela, 5 kwietnia 2020

XI edycja Wawer Music Festival: Sasha Strunin & Gary Guthman Shaw

Sobota, 11 kwietnia 2020

Asterix i Obelix - ile kryją w sobie prawdy?

Zgłoś wydarzenie

konstans
Archiwum wydań drukowanych
 

Nasza ankieta

Czego najbardziej brakuje Ci w Warszawie?

bardziej rozbudowanej sieci metra
ścieżek rowerowych
odkrytych basenów
skwerów
ławek
placów zabaw
koszy na śmieci
toalet publicznych
inne
Zobacz wyniki

Newsletter

Zaprenumeruj nasz newsletter. Wpisz swój adres e-mail:
Zapisz Usuń