WARSZAWA:   Wesoła - Wawer - Praga Południe - Rembertów

Wybierz wydanie:

Logowanie

automatyczne logowanie
Zarejestruj się    Zapomniałem hasła

Sobota, 28 marca 2020 r.
Imieniny obchodzą: Aniela, Sykstus, Joanna

Poznajemy Mazowsze

Opracowały: Krystyna Bilbin i Barbara Barańska  |  11 kwietnia 2016

Z życia i działalności Sekcji Emerytów i Rencistów Związku Nauczycielstwa Polskiego w Wesołej oraz związku Kombatantów RP

Poznajemy Mazowsze

W dniu 12 lutego 2016 r. odbyło się spotkanie ww. sekcji pt. „Poznajemy Mazowsze”. Mottem zaproszeń na spotkanie były słowa: „Nie tym się chwal, że masz sławną Ojczyznę, ale staraj się żyć tak, abyś był jej godny”. (Arystoteles 384–322 p.n.e.)

Na wstępie Pan Longin Wąsowski, wyjątkowo oddany ludziom będącym w stanie spoczynku zawodowego, powitał zebranych po słowiańsku:

„Sława Wam, chwała Wam Siostry i Bracia Słowianie.
Niechaj spłynie na Was światło i moc ducha,
Niechaj Bogowie oczyszczą Was z wszelkich nieprawości świata
Bądźcie obrońcami Ojczyzny przed germańską zarazą.
Niech każdy z Was czuje się zauważony i powitany”.

Spotkanie oprócz kol. emerytów i rencistów zaszczycili swoją obecnością: Pan Burmistrz Dzielnicy Wesoła Edward Kłos, który zawsze uczestniczy w spotkaniach emerytów i rencistów i jest z sercem i duszą przy ich codziennych problemach życiowych i zdrowotnych, służąc radą i pomocą; Pan Stanisław Banasiuk – aktor scen warszawskich, honorowy i zasłużony mieszkaniec Wesołej; Pani Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej mgr Alicja Pasztor. Obecni byli także przedstawiciele delegatur Zarządu Oddziału ZNP Praga-Południe (Pani mgr Jadwiga Ciężczyk), Rembertowa, Wawra, Wesołej oraz Związku Kombatantów Rzeczypospolitej i Byłych Więźniów Politycznych.

Po uroczystym powitaniu Pan Prezes przedstawił rys historyczny Mazowsza. „Początki osadnictwa słowiańskiego datują się na naszych ziemiach długo przed przyjęciem chrześcijaństwa. Pisał o Słowianach grecki pisarz, ojciec historii Herodot w V w. p.n.e., który umieszcza ich między Odrą a Dnieprem. Następnie pisał Ptolomeusz żyjący w latach 323–282 p.n.e., dalej Ibrahim Ibn Jakub.
Informacje o Słowianach potwierdzają prócz źródeł pisanych wykopaliska. Przykładem jest Biskupin datowany na 738 p.n.e. Potwierdzają to też wykopaliska w centralnej Polsce w Sobiejuchach, Izdebnie i Jankowie na Kujawach. Mazowszanie od początku swojej historii zamieszkiwali nad środkową Wisłą i świętą rzeką Mazowsza – Wkrą. Mazowszanie, jak i inni Słowianie początkowo byli zorganizowani w grupy plemienne, o wszystkim decydował wiec. Słowianie na Mazowszu byli pracowici i zaradni. Pierwsi w Polsce docenili wartości lnu i wymyślili kołowrotek i warsztat tkacki. Z czasem tkactwo lnu rozwinęło się na tak wysoki poziom, że przodowali w tym całej Polsce w Żyrardowie, Milanówku i Łodzi, w Polsce Ludowej. Mazowsze wysunęło się na drugie miejsce w Europie po Wielkiej Brytanii i na czwarte miejsce po Chinach i Stanach Zjednoczonych. Mazowszanie wpisali się w historię Polski w 1410 r. w bitwie pod Grunwaldem, gdy ważyły się losy bitwy to Zyndram z Maszkowic wezwał piechotę, która zadała ostatni cios Krzyżakom.

Mazowsze dosyć długo zachowywało w Polsce autonomię. W 1526 r. przyłączono Mazowsze do Korony. Rzeka Wkra była świętą rzeką. Tu odbywało się też Święto „Kupały” – święto radości i miłości, gdyż młodzi często łączyli się w pary na całe życie. Rzeka Wkra i Mazowsze miały swój najważniejszy udział w walkach w 1920 r. Nad Wkrą, a nie nad Wisłą był rzekomy „cud”. Nad Wkrą w 1920 r. generał Władysław Sikorski pokonał Czerwonego Napoleona – Tuchaczewskiego, głównodowodzącego wojsk rosyjskich.

Dzisiaj Mazowszanie zamieszkują województwo mazowieckie. Jest ono największym w Polsce. Liczy 35558,47 km2. Ludności posiada 5,32 miliona. Stolicą Mazowsza jest Warszawa, która jest również stolicą Polski od czasu przeniesienia stolicy z Krakowa do Warszawy za Zygmunta III Wazy w 1596 roku. Mazowszanki to kobiety urocze, piękne i pracowite”.

Piękna nasza Polska cała,
Piękna, żyzna i wspaniała, [...] Lecz najmilsze i najzdrowsze
Przecież, człeku, jest Mazowsze
– tak śpiewa Zespół Pieśni i Tańca „Mazowsze”.

W dalszej części spotkania Pani mgr Barbara Barańska odczytała z humorem i ekspresją wiersz A. Mickiewicza „Golono strzyżono”, w którym poeta wyśmiewał wady Mazura i jego żony: upór, zawziętość, kłótliwość. Pan Stanisław Banasiuk przedstawił gwarę warszawską w sposób artystyczny i humorystyczny, z charyzmą i zabawnie odegrał fragment sceny z Telimeną z „Pana Tadeusza”, a ponadto wygłosił wiele fraszek i humoresek oraz rozśpiewał przybyłych gości piosenkami starowarszawskimi. W podziękowaniu otrzymał od zebranych kwiaty i gorące słowa wdzięczności za uczestnictwo i artyzm wykonania.

Kol. K. Bilbin, mówiąc o życiu seniora, powiedziała, nawiązując do „Porozumienia bez barier”, że w życiu przechodzimy różne etapy. Mimo zmian zachodzących w naszym wyglądzie w środku pozostajemy ludźmi spragnionymi miłości, akceptacji oraz poczucia, że jesteśmy potrzebni, ważni, szanowani, i to jest niezmienne. Oswajanie starości – to uświadomienie sobie, że jest ona nieuchronnym etapem naszego życia, ale zależy, jak się na ten etap przygotujemy. W sposób humorystyczny wyrecytowała tekst o życiu seniora:

„A oto poezja humorystycznie obrazująca myślenie ludzi w podeszłym wieku:
Zaoszczędziłem trochę pieniędzy,
W dużej kopercie zamkniętej klejem,
Dobrze ukryłem je przed złodziejem
I teraz... już od paru miesięcy,
Nie mogę znaleźć moich pieniędzy (tysięcy).
Ech, nie pojmiecie wy tego młodzi,
Jak miło żyć, gdy starość nadchodzi.
Pomimo moich najlepszych chęci,
Nie zawsze mogę ufać pamięci.
Więc by jej pomóc, a przez nią sobie,
Czasem na chustce węzełki robię,
A potem jeden Bóg wiedzieć raczy,
Co który węzeł ma dla mnie znaczyć?
Dwa razy dziennie – raz po śniadaniu,
A potem w obiad po drugim daniu,
Zażywam leki, tabletki białe,
Cztery połówki i cztery całe.
Często się pieklę, bom nie aniołem,
Gdy w obiad nie wiem, czy rano wziąłem.
Tę gorycz klęski wątpliwie słodzi,
Wiedza, że oto starość nadchodzi,
Pogodnie dumam o tej starości,
Czy ona musi nas stale złościć?
Przecież jest piękna, masz sporo czasu.
Chcesz iść nad wodę albo do lasu,
To sobie idziesz – nikt ci nie broni,
Z łóżka zbyt wcześnie też nikt nie goni.
Bowiem nie musisz gonić do pracy
Jak wszyscy twoi rodacy.
Co prawda wigor z wolna przekwita,
Lecz po co wigor u emeryta?
Podwyżki pensji już nie wyprosisz
Należną gażę poczta przynosi
Spokojnie patrzysz jak świat się zmienia
Gdyż wiek ci daje mądrość spojrzenia.
Więc wiwat starości!
Niechaj nam służy!
Nawet gdy trochę chwilami nuży
Bowiem – jak sądzę – w tym jest rzec cała,
By jak najdłużej trwała!”

W bardzo miłej atmosferze spotkanie trwało dość długo – bo wszyscy doskonale się bawili, a zakończyło się długimi brawami. Był to wieczór wiedzy, poezji, humoru i wspólnego śpiewania.

Tagi: Mazowsze, związek emerytów i rencistów, ZNP, związek kombatantów RP


Komentarze użytkowników (0)

Dodaj komentarz
Stalgast

Kalendarz Imprez

Marzec 2020
PnWtSrCzwPtSoNd
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031

Najbliższe wydarzenia


Sobota, 28 marca 2020

Zapraszamy na wernisaż wystawy

Niedziela, 5 kwietnia 2020

Wielkanocne warsztaty artystyczne w Ferio Wawer!

Niedziela, 5 kwietnia 2020

XI edycja Wawer Music Festival: Sasha Strunin & Gary Guthman Shaw

Zgłoś wydarzenie

konstans
Archiwum wydań drukowanych
 

Nasza ankieta

Czego najbardziej brakuje Ci w Warszawie?

bardziej rozbudowanej sieci metra
ścieżek rowerowych
odkrytych basenów
skwerów
ławek
placów zabaw
koszy na śmieci
toalet publicznych
inne
Zobacz wyniki

Newsletter

Zaprenumeruj nasz newsletter. Wpisz swój adres e-mail:
Zapisz Usuń