WARSZAWA:   Wesoła - Wawer - Praga Południe - Rembertów

Wybierz wydanie:

Logowanie

automatyczne logowanie
Zarejestruj się    Zapomniałem hasła

Piątek, 16 listopada 2018 r.
Imieniny obchodzą: Maria, Edmund, Marek

Zapomniane życiorysy: Pamięci pułkownika prof. dr. hab. Antoniego Roguckiego

Piotr Bieliński, Inicjatywa Bajonna-Falenica-Polonia  |  15 czerwca 2018

Zapomniane życiorysy: Pamięci pułkownika prof. dr. hab. Antoniego Roguckiego

Nasza Ojczyzna świętuje 100 rocznicę zmartwychwstania Rzeczypospolitej, przypadającą w 2018 r. W latach zaborów o jej wolność walczyło 5 pokoleń Polaków. Trud ten w latach 1918-1921 uwieńczyła wojna o granice nowej Polski. W tym roku mija także sto lat od pierwszych walk na froncie francuskim żołnierzy 1 Dywizji Strzelców. Byli to ochotnicy polscy z całego świata. Wspólna sprawa – walka o wolność Polski zjednoczyła wszystkich. Powstała w oparciu o tę dywizję Błękitna Armia wydatnie wsparła walkę o Niepodległość i budowę Państwa.

Żołnierze 1 Dywizji – pod nowym numerem 13 Dywizji Piechoty – włączyli się do tej ciężkiej pracy w miejscu jej stacjonowania. Na Wołyniu, tak jak w całej Polsce żyły koło siebie różne narodowości – Polacy, Żydzi, Ukraińcy, Czesi i Niemcy. Zgodnie z tradycjami wielokulturowej, jagiellońskiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów starały się one współpracować, choć nie było to łatwe. Rozwijano przemysł, budowano społeczeństwo i wychowywano nowe pokolenie wolnych obywateli. Jednym z jego przedstawicieli był Antoni Rogucki.

Urodził się w chłopskiej rodzinie 23 października 1920 roku jako syn Józefa i Franciszki z domu Golińskiej w Pawłowie, powiat Radziechów koło Lwowa. Był najstarszym spośród rodzeństwa – pięciu braci i jednej siostry. Lata chłopięce spędził w rodzinnej wsi, której środowisko kulturowe ukształtowały z jednej strony żywe tradycje działalności Kornela Ujejskiego (tam mieszkał i został pochowany), którego wiersze „Maraton” i „Chorał” formowały patriotyzm kilku pokoleń Polaków. Żywe były rodowe tradycje Komorowskich, Badenich czy Korzeniowskich. Z drugiej strony wpływ miała nań mozaikowa struktura narodowościowa i społeczna – Polaków, Ukraińców (Rusinów), Żydów, Niemców, Czechów, a także Węgrów, Rosjan i Litwinów, jak również Turków i Tatarów – charakterystyczna dla wołyńsko-podlaskiego pogranicza między zaborami rosyjskim i austriackim. To wszystko pchało młodego Antosia do łapczywej nauki.

Temu podporządkował on całe życie, będąc od 16 roku życia korepetytorem, skutecznie wiedzę propagował i stosował w praktyce. Ukończył Gimnazjum w Kamionce Strumiłowej, a potem w Brodach, gdzie w 1939 roku zdał maturę. Od 1938 r. odbywał służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy 13 Dywizji Piechoty w Równem na Wołyniu. W 13 Dywizji brał udział w wojnie na Wołyniu i w Małopolsce wschodniej w szeregach Grupy „Dubno”. Ranny i uratowany przez lekarzy z okopu zasypanego wybuchem, trafił do sowieckiej niewoli, z której uciekł. Znając już obłęd nienawiści części Ukraińców względem Polaków – dzięki znajomości języka uratował życie. Wcielał w życie swoją pasję uczenia siebie i innych przez zawód nauczyciela (licencjat po Lwowskim Instytucie Pedagogicznym), przez co mimo sowieckiej okupacji nie został deportowany na wschód. Był członkiem niepodległościowej konspiracji ZWZ-AK Okręgu Lwowskiego. Od 1944 r. przebywał w Kieleckiem, a potem na

Po wojnie podjął studia na Wyższej Szkole Handlu Morskiego w Sopocie, którą ukończył w 1950 r. Jednocześnie pracował w odbudowującym się porcie w Gdańsku i w różnych firmach. W 1952 r. wcielony do wojska, prowadził tam pracę naukową z rachunkowości, logiki i ekonomii. Do ostatnich chwil analizował teorię i praktykę logistyki, ekonomii wojennej i ewolucji społecznej. Habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim w 1973 r., a profesorem został w 1982. Znał 6 języków, napisał 22 rozprawy naukowe, ponad 100 artykułów i 8 podręczników. Wychował 3 synów i 3 wnuków. Od 1986 r. na emeryturze poza pracą naukową oddał się też upamiętnianiu dziejów 13 DP. Często przyjeżdżał do Falenicy, najpierw od lat 70. na obchody rocznicowe bitwy pod Falenicą w Aleksandrowie, a od 1992 r. do Szkoły Podstawowej nr 76 im 13 DP. Pozostawił po sobie wiele doświadczeń i przemyśleń.

We wrześniu 2003 r. w Aleksandrowie mówił: „ Żołnierze „Błękitnej Armii” zapisali w swych wspomnieniach, że „poza granicami w każdym cudzoziemcu ceni się mięśnie a nie mózg.” Tak bywało i bywa, kiedy młodzież nie uczy się dla przyszłości. Nie idźmy na łatwiznę i nie nastawiajmy się na bierną wegetację, łudzącą chwilowym dobrobytem. Nauczmy się być wierzycielami a nie dłużnikami w przeglądzie historycznych zasług. Rzeczpospolita Polska była i jest częściej wierzycielem niż dłużnikiem. W przesłaniu Ducha spoczywających na Cmentarzu Wojennym w Aleksandrowie lista wniosków wypływających z tradycji 1 Dywizji „Błękitnej Armii” i 13 Dywizji Piechoty Strzelców Kresowych będzie długa i zobowiązuje młodzież do „wysokich lotów” od wczesnych lat. Jakąkolwiek specjalność zawodową wybieramy, starajmy się oprzeć ją na mocnych i trwałych fundamentach matematyki, informatyki, organizacji i zarządzania, języków obcych i analizy systemów, nie wykluczając historii. Wtedy w całym świecie w cenie będą nie tylko dobrze ukształtowane „mięśnie”, ale przede wszystkim dobrze wyposażone i wykorzystywane „mózgi”.

Antoni Rogucki zmarł 10 maja 2018 r. i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym-Wojskowym na Powązkach w obrządku katolickim w asyście honorowej Garnizonu Warszawskiego. Z jego odejściem zamyka się ostatecznie czas historii zasłużonej jednostki Błękitnej Armii – 13 Dywizji Piechoty i jej żołnierzy. Teraz jej dziedzictwo i idee przejmą kolejne pokolenia.

zdjęcie: Ś.P. Płk. prof. dr hab. Antoni Rogucki. 1920 - 2018. Ostatni żołnierz 13 Dywizji Piechoty.

                                                       

Zobacz również

Tagi:


Komentarze użytkowników (1)

Dodaj komentarz
Piotr Bieliński, Inicjatywa Bajonna-Falenica-Polonia | 2018-07-05 12:48:09

Od 1944 r. przebywał w Kieleckiem, a potem na Śląsku .

stalgast

Kalendarz Imprez

Listopad 2018
PnWtSrCzwPtSoNd
1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930

Najbliższe wydarzenia


Piątek, 16 listopada 2018

10 lat na turystycznym szlaku

Sobota, 17 listopada 2018

Spektakl pt. „O mnie i o Tobie” w wykonaniu Teatru Warszawa +50

Sobota, 17 listopada 2018

Listopad w Sinfonii Varsovii

Zgłoś wydarzenie

Archiwum wydań drukowanych
 

Nasza ankieta

Które z wydań Wiadomości Sąsiedzkich czytasz najczęściej?

Wawer
Wesoła
Praga Południe
Rembertów
Zobacz wyniki
Kurek Foto

Newsletter

Zaprenumeruj nasz newsletter. Wpisz swój adres e-mail:
Zapisz Usuń