WARSZAWA:   Wesoła - Wawer - Praga Południe - Rembertów

Wybierz wydanie:

Logowanie

automatyczne logowanie
Zarejestruj się    Zapomniałem hasła

Poniedziałek, 16 września 2019 r.
Imieniny obchodzą: Edyta, Kamil, Korneliusz

Zapomniane życiorysy: Pamięci pułkownika prof. dr. hab. Antoniego Roguckiego

Piotr Bieliński, Inicjatywa Bajonna-Falenica-Polonia  |  15 czerwca 2018

Zapomniane życiorysy: Pamięci pułkownika prof. dr. hab. Antoniego Roguckiego

Nasza Ojczyzna świętuje 100 rocznicę zmartwychwstania Rzeczypospolitej, przypadającą w 2018 r. W latach zaborów o jej wolność walczyło 5 pokoleń Polaków. Trud ten w latach 1918-1921 uwieńczyła wojna o granice nowej Polski. W tym roku mija także sto lat od pierwszych walk na froncie francuskim żołnierzy 1 Dywizji Strzelców. Byli to ochotnicy polscy z całego świata. Wspólna sprawa – walka o wolność Polski zjednoczyła wszystkich. Powstała w oparciu o tę dywizję Błękitna Armia wydatnie wsparła walkę o Niepodległość i budowę Państwa.

Żołnierze 1 Dywizji – pod nowym numerem 13 Dywizji Piechoty – włączyli się do tej ciężkiej pracy w miejscu jej stacjonowania. Na Wołyniu, tak jak w całej Polsce żyły koło siebie różne narodowości – Polacy, Żydzi, Ukraińcy, Czesi i Niemcy. Zgodnie z tradycjami wielokulturowej, jagiellońskiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów starały się one współpracować, choć nie było to łatwe. Rozwijano przemysł, budowano społeczeństwo i wychowywano nowe pokolenie wolnych obywateli. Jednym z jego przedstawicieli był Antoni Rogucki.

Urodził się w chłopskiej rodzinie 23 października 1920 roku jako syn Józefa i Franciszki z domu Golińskiej w Pawłowie, powiat Radziechów koło Lwowa. Był najstarszym spośród rodzeństwa – pięciu braci i jednej siostry. Lata chłopięce spędził w rodzinnej wsi, której środowisko kulturowe ukształtowały z jednej strony żywe tradycje działalności Kornela Ujejskiego (tam mieszkał i został pochowany), którego wiersze „Maraton” i „Chorał” formowały patriotyzm kilku pokoleń Polaków. Żywe były rodowe tradycje Komorowskich, Badenich czy Korzeniowskich. Z drugiej strony wpływ miała nań mozaikowa struktura narodowościowa i społeczna – Polaków, Ukraińców (Rusinów), Żydów, Niemców, Czechów, a także Węgrów, Rosjan i Litwinów, jak również Turków i Tatarów – charakterystyczna dla wołyńsko-podlaskiego pogranicza między zaborami rosyjskim i austriackim. To wszystko pchało młodego Antosia do łapczywej nauki.

Temu podporządkował on całe życie, będąc od 16 roku życia korepetytorem, skutecznie wiedzę propagował i stosował w praktyce. Ukończył Gimnazjum w Kamionce Strumiłowej, a potem w Brodach, gdzie w 1939 roku zdał maturę. Od 1938 r. odbywał służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy 13 Dywizji Piechoty w Równem na Wołyniu. W 13 Dywizji brał udział w wojnie na Wołyniu i w Małopolsce wschodniej w szeregach Grupy „Dubno”. Ranny i uratowany przez lekarzy z okopu zasypanego wybuchem, trafił do sowieckiej niewoli, z której uciekł. Znając już obłęd nienawiści części Ukraińców względem Polaków – dzięki znajomości języka uratował życie. Wcielał w życie swoją pasję uczenia siebie i innych przez zawód nauczyciela (licencjat po Lwowskim Instytucie Pedagogicznym), przez co mimo sowieckiej okupacji nie został deportowany na wschód. Był członkiem niepodległościowej konspiracji ZWZ-AK Okręgu Lwowskiego. Od 1944 r. przebywał w Kieleckiem, a potem na

Po wojnie podjął studia na Wyższej Szkole Handlu Morskiego w Sopocie, którą ukończył w 1950 r. Jednocześnie pracował w odbudowującym się porcie w Gdańsku i w różnych firmach. W 1952 r. wcielony do wojska, prowadził tam pracę naukową z rachunkowości, logiki i ekonomii. Do ostatnich chwil analizował teorię i praktykę logistyki, ekonomii wojennej i ewolucji społecznej. Habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim w 1973 r., a profesorem został w 1982. Znał 6 języków, napisał 22 rozprawy naukowe, ponad 100 artykułów i 8 podręczników. Wychował 3 synów i 3 wnuków. Od 1986 r. na emeryturze poza pracą naukową oddał się też upamiętnianiu dziejów 13 DP. Często przyjeżdżał do Falenicy, najpierw od lat 70. na obchody rocznicowe bitwy pod Falenicą w Aleksandrowie, a od 1992 r. do Szkoły Podstawowej nr 76 im 13 DP. Pozostawił po sobie wiele doświadczeń i przemyśleń.

We wrześniu 2003 r. w Aleksandrowie mówił: „ Żołnierze „Błękitnej Armii” zapisali w swych wspomnieniach, że „poza granicami w każdym cudzoziemcu ceni się mięśnie a nie mózg.” Tak bywało i bywa, kiedy młodzież nie uczy się dla przyszłości. Nie idźmy na łatwiznę i nie nastawiajmy się na bierną wegetację, łudzącą chwilowym dobrobytem. Nauczmy się być wierzycielami a nie dłużnikami w przeglądzie historycznych zasług. Rzeczpospolita Polska była i jest częściej wierzycielem niż dłużnikiem. W przesłaniu Ducha spoczywających na Cmentarzu Wojennym w Aleksandrowie lista wniosków wypływających z tradycji 1 Dywizji „Błękitnej Armii” i 13 Dywizji Piechoty Strzelców Kresowych będzie długa i zobowiązuje młodzież do „wysokich lotów” od wczesnych lat. Jakąkolwiek specjalność zawodową wybieramy, starajmy się oprzeć ją na mocnych i trwałych fundamentach matematyki, informatyki, organizacji i zarządzania, języków obcych i analizy systemów, nie wykluczając historii. Wtedy w całym świecie w cenie będą nie tylko dobrze ukształtowane „mięśnie”, ale przede wszystkim dobrze wyposażone i wykorzystywane „mózgi”.

Antoni Rogucki zmarł 10 maja 2018 r. i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym-Wojskowym na Powązkach w obrządku katolickim w asyście honorowej Garnizonu Warszawskiego. Z jego odejściem zamyka się ostatecznie czas historii zasłużonej jednostki Błękitnej Armii – 13 Dywizji Piechoty i jej żołnierzy. Teraz jej dziedzictwo i idee przejmą kolejne pokolenia.

zdjęcie: Ś.P. Płk. prof. dr hab. Antoni Rogucki. 1920 - 2018. Ostatni żołnierz 13 Dywizji Piechoty.

                                                       

Zobacz również

Tagi:


Komentarze użytkowników (1)

Dodaj komentarz
Piotr Bieliński, Inicjatywa Bajonna-Falenica-Polonia | 2018-07-05 12:48:09

Od 1944 r. przebywał w Kieleckiem, a potem na Śląsku .

Stalgast

Kalendarz Imprez

Wrzesień 2019
PnWtSrCzwPtSoNd
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30

Najbliższe wydarzenia


16 - 20 września 2019

Bezpłatne badania laryngologiczne w Międzyleskim Szpitalu Specjalistycznym

Sobota, 21 września 2019

Miłość Ci wszystko wybaczy

Poniedziałek, 23 września 2019

Warszawskie Dni Seniora 2019 - spacery i spotkania varsavianistyczne

Zgłoś wydarzenie

Wesbud
Archiwum wydań drukowanych
 

Nasza ankieta

Jakie uczucie zwykle towarzyszy Ci podczas roku szkolnego?

radości
spokoju
strachu
podekscytowania
zdenerwowania
obojętności
znudzenia
Zobacz wyniki

Newsletter

Zaprenumeruj nasz newsletter. Wpisz swój adres e-mail:
Zapisz Usuń